شايد خيلي ها فكر مي‌كنند كه بهترين هديه گرفتن از امام رضا (ع)، امكانات خوب، خانه خوب، فرزند خوب، همسر شايسته و ... باشد كه البتّه همه اينها خوب است ولي هيچ وقت نمي تواند بهترين هديه باشد.

نزديك به 23 سال شغل من مديريت روابط عمومي آستان قدس رضوي بود. چه در آن سالهاي آغاز جواني كه بيش از 20 سال نداشتم و روابط عمومي تنها يكي دو نفر پرسنل داشت و بصورت بخش بود و چه زماني كه به يك اداره كل تبديل شد ( حوزه مشاورت) هميشه با علاقه و عشق فراوان كارم را انجام مي دادم، براي كارم ارزش و اهميّت قائل بودم و با انگيزه معنوي خيلي بالايي كار مي كردم

شب نوزدهم به همراه خانواده ساعت 9 بود كه به حرم مطهر مشرف شديم و در مراسم شركت كرديم. جمعيت انبوهي از مشهديها به طرف حرم مطهر مشرف مي شدند.

هر هفته در طي اين سالها (به مدت بيش از 5 سال) كه من توفيق خدمتگزاري در جايگاه قائم‌مقام توليت آستان قدس رضوي را دارم، روزهاي سه شنبه با افرادي كه به نوعي با آستان قدس رضوي كار و يا مشكلي دارند از ساعت 9 تا 12 و گاهي اوقات الي 13 ملاقات عمومي دارم

دو ساعت خواب، 30 سال بيداري همزمان با قبول شدنم در دانشگاه فردوسي مشهد، از شهر مينه‌يا پوليس ايالت مينه‌سوتا آمريكا يك پذيرش تحصيلي برايم آمد. سال 56 بود و قضاياي انقلاب داشت جدي مي‌شد. مردم هر روز به خيابان مي‌آمدند و تظاهرات گسترده‌اي را شكل مي‌دادند. آن روزها را در تهران به سر مي‌بردم تا در تظاهرات مهم و حركت‌هاي مردمي حضور داشته باشم. برنامه تظاهرات روز قبل‌اش برنامه‌ريزي و اعلام مي‌شد. يادم مي‌آيد آن روزها يك مدتي‌ هم به اصفهان رفتم و در تظاهرات مهم آنجا هم شركت ‌كردم.